Skalar



Artykuły akwarystyczne tytuł "Żaglowiec skalar - Pterophyllum scalare". Ryby akwariowe skalary pochodzą z dorzecza Amazonki, oraz górnego Orinoko i Essequibo. Współcześnie wyróżnia się dwa pod gatunki tej ryby akwarystycznej, P. s. scalare z dorzecza Amazonki oraz Essequibo oraz P. s. atum z dorzecza górnego Orinoko. W sklepach akwarystycznych spotka się głównie w sprzedaży pierwszy z nich i do niego będą tyczyć się poniższe informacje zawarte w tym artykule akwarystycznym.

Wygląd egzemplarze dzikie mają srebrzyste ciało z pionowymi, czarnymi pasami, intensywność barwy pasów jest uzależniona od samopoczucia ryby akwariowej.

W akwarium wyhodowano wiele form barwnych, z których najbardziej popularne to, odmiana melanistyczna zwana czarnym skalarem, o głównie jednolicie czarnym ubarwieniu ciała, odmiana ksantoryczna zwana złotym skalarem o cielistozłotawym ubarwieniu ciała, jest również odmiana o zwiększonej liczbie ciemnych pasów nazwany skalarem zebrą oraz odmiana zwana dymną ma wygląd pośredni pomiędzy odmianą dziką a melanistyczną. Gdyż wszystkie formy krzyżują się swobodnie między sobą, w sklepach akwarystycznych możemy spotkać ryby akwariowe coraz bardziej rozmaicie ubarwione skalarów. Niestety wiele z nich jest złej jakości wskutek kojarzenia zbyt blisko spokrewnionych osobników i przypadkowego, nieprzemyślanego krzyżowania.

Długość ryby akwariowe tego gatunku dorastają do 15 cm długości i 25 cm wysokości.

Akwarium do hodowli skalarów powinno mieć pojemność przynajmniej 120 litrów wzwyż, i co najmniej powinno być wysokie na 50 cm! Akwarium powinno być częściowo dobrze obsadzone szerokolistnymi, wysokimi roślinami. Oświetlenie musi być silne, lecz niezbędne są na powierzchni wody w akwarium rośliny pływające, dzięki którym w akwarium jest nieco cienia.

Woda powinna być w akwarium miękka lub średnio twarda, pH około 7, regularnie znacznie odświeżana, o temperaturze 24-30°C, filtrowana i delikatnie napowietrzana.

Pokarm ryby akwariowe skalary jedzą rureczniki, wazonkowce, rozwielitki, oczliki, dżdżownice, larwy komarów. Ważne jest żeby nie przekarmiać skalarów, ponieważ zapadają dość łatwo na choroby przewodu pokarmowego.

Cechy płciowe u dorosłych ryb w jednakowym wieku widać różnicę w wielkości samce są z reguły większe, z potężniej zaznaczonym czołem. Płeć ryb możemy ustalić z całą pewnością w czasie rozrodczym po wyglądzie brodawek płciowych, u samca jest ona bardziej zaostrzona, u samicy szersza i bardziej zaokrąglona.

Charakter ryby akwariowe zgodne i spokojne, majestatycznie poruszają się najlepiej czują się w ławicy. Skalary nie wolno hodować w akwarium z bardzo ruchliwymi, szybko poruszającymi się po akwarium gatunkami ryb i z rybami akwariowymi które obgryzają im płetwy tu mam na myśli brzanki i niektóre bystrzyki. Dorosłe wyrośnięte osobniki nie zaleca się trzymać razem z neonami Innesa, neonami czerwonymi i bystrzykami Axelroda, które mogą zostać zjedzone!

Rozmnażanie akwaryści uważają za niezbyt trudne. Para ryb do odbycia tarła dobiera się sama z ławicy wspólnie wychowanych ryb w akwarium. Niektórzy akwaryści piszą że sami dobierali ryby akwarystyczne do tarła, lecz nie zawsze znalazło to potwierdzenie u innych akwarystów.

Przeważnie ryby akwariowe skalary składają ikrę już w akwarium dekoracyjnym. Para ryb która się dobrała z ławicy, wyraźnie się odznacza się od reszty. Jeśli zaobserwujemy taką sytuację możemy na dwa sposoby poprowadzić do rozmnożenia skalara żaglowca.

Ryby akwariowe skalary rozmnażanie pierwszy sposób
Parę która się dobrała z gromadki ryb przenosimy do innego oddzielnego akwarium, potrzebne jest duże i wysokie akwarium. Woda w akwarium powinna być miękka o twardości węglanowej do 4°n i temperaturze 28-30°C. Akwarium musi być ustawione w półcieniu, skalary muszą mieć zapewniony nienaganny spokój, zaleca się zasłonięcie szyb akwarium papierem. Podłoże i rośliny można pominąć, ważną sprawą jest sprawny filtr. Jako podłożę do składania ikry, wkładamy do akwarium pomalowany na zielono, szeroki na około 5 cm pasek szkła o oszlifowanych krawędziach żeby ryby akwariowe skalary nie zraniły się, ten pasek będzie imitował długie liście roślin. Pasek taki musi być w akwarium ustawiony prawie pionowo, i musi być w taki sposób umocowany, żeby skalary nie mogły go przewrócić. Niektórzy akwaryści używali pasków zielonego plastiku, pamiętajmy żeby taki plastik nie emitował szkodliwych związków do wody w akwarium gdzie są ryby akwarystyczne skalary.

Po złożeniu ikry na pasku szkła wyjmujemy go i przenosimy do mniejszego akwarium ewentualnie do dużego słoja o pojemności 5-10 litrów, przygotowanego z chwilą odizolowania skalarów do akwarium tarliskowego. Woda w akwarium lub słoiku w którym inkubujemy ikrę musi mieć oczywiście takie same właściwości co fizyko-chemiczne, co woda w akwarium tarliskowym, być świeża i krystalicznie przezroczysta. Żadne nie czystości na dnie akwarium nie mogą się znajdować. Woda w takim zbiorniku musi być pzewietrzana, do tego najlepiej użyć drobnoperlistego przewietrzacza, końcówkę przewetrzacza ustawiamy, w taki sposób, żeby delikatny strumień owiewał ikrę. Można dodać środek Cilex podobnie jak w przypadku neon Innesa. Akwarium z ikrą musi być zaciemnione szarym papierem. W tym okresie skupiamy się na pielęgnacji ikry czyli stałym przewietrzaniu, zapewnieniu stałej temperatury i usuwaniu bielejącej ikry za pomocą szklanej rurki. Larwy ryby akwariowej skalara lęgną się po 2-6 dniach, ten czas uzależniony jest od właściwości wody w akwarium. Na początku zwisają przyczepione do paska, następnie dopadają na dno akwarium. Następnie leżą tak na dnie i skupiają się w gromadkę. W czwarty dzień po wylęgu zaczynamy powoli odsłaniać akwarium inkubacyjne, lecz nie narażają akwarium na bezpośrednie silne światło. Kiedy już narybek skalara zaczyna pływać od razu musimy zacząć je karmić 3-4 razy dziennie, "pyłem" czyli wrotki, larwy oczlików, a po kilku następnych dniach młode rybki akwariowe jedzą już drobne rozwielitki i oczliki.

Napowietrzacz w akwarium z młodymi rybkami musi pracować niezwykle delikatnie, ponieważ zbyt duży prąd wody zmęczy rybki. Po około dwóch dniach intensywnego życia można narybek z wodą przelać do większego akwarium, ważne żeby był napełniony taką samą wodą. Dalszym elementem wychowu młodziutkich skalarów regularne obfite karmienie żywym pokarmem, dbanie o czystość akwarium i natlenienie wody oraz odświeżanie wody w akwarium. Młode skalary rosną szybko i potrzebują odpowiednio dużo miejsca oraz pokarmu. Z tarła można uzyskać około 800 sztuk młodych rybek skalarów.

Ryby akwariowe skalary rozmnażanie drugi sposób
W tym przypadku ikra składana jest w akwarium głównym. Akwaryści zalecają, żeby woda w akwarium ogólnym miała takie same właściwości, jak w akwarium tarliskowym. Element na którym skalary złożyły ikrę wyjmujemy, dalsze postępowanie jest takie samo, jak zastosowali akwarium tarliskowe. Taki sposób przeważnie jest mniej wydajny i często zawodny, niż przy użyciu akwarium tarliskowego. Główną wadą tego sposobu jest znikanie ikry wskutek drapieżnictwa innych ryb w akwarium, lub nie odpowiednich właściwości wody w akwarium ogólnym, która zazwyczaj ma zbyt wysoką twardość.

Ryby akwariowe skalary rozmnażanie w środowisku naturalnym
W środowisku naturalnym rybki akwariowe skalary opiekują się złożoną ikrą, a dalej narybkiem. Jeżeli chcemy coś takiego zaobserwować to musimy pozostawić rodziców wraz ze złożoną ikrą i narybkiem w specjalnym oddzielnym akwarium, urządzonym bardzo podobnie jak akwarium ogólne. Ryby muszą mieć zapewniony spokój jest to ważne. Często zdarza się że wiele par skalarów zjada swoja ikrę na drugi dzień po odbytym tarle lub później. Ten sposób nie jest obecnie praktycznie stosowany przy rozmnażaniu skalarów.

Uwaga: specjalne trudności występują przy rozmnażaniu formy melanistycznej. Para rodzicielska złożona z dwu czarnych osobników nie daje żywego potomstwa (ginie ono w fazie zarodkowej lub larwalnej, a osobniki które ewentualnie przeżyją rozwijają się nieprawidłowo). Czarne osobniki uzyskuje się krzyżując dwa osobniki formy dymnej lub też osobnika czarnego z dymnym. Ta śmiertelność potomstwa dwóch czarnych rodziców jest uwarunkowana genetycznie, ale dokładny mechanizm tego zjawiska nie jest wyjaśniony. Czarne żaglowce rosną również wolniej od innych form barwnych i osiągają z reguły nieco mniejsze rozmiary.