Akwarystyka Pokarm Rozwielitki



Rozwielitki (Daphnia) - są to drobne, planktonowe skorupiaki z rzędu  wioślarek (Cladocera). Występują w wodach stojących. Zwykle pod tą nazwą akwaryści rozumieją również przedstawicieli innych, pokrewnych planktonowych wioślarek. Szczególnie licznie rozwielitki rozmnażają się w stawach nawiedzanych przez ptactwo wodne.
Rozwielitki i pokrewne im wioślarki stanowią dobry pokarm dla większości ryb. Są pokarmem "lekkim" nie powodującym otłuszczenia ryb, a równocześnie dość pożywnym. Mogą stanowić jeden z pokarmów podstawowych. Ze względu jednak na zróżnicowanie wielkości poszczególnych gatunków wioślarek, należy odpowiednio dobierać wielkości pokarmu do wielkości ryb, sortując go w razie potrzeby za pomocą siatek o odpowiednich oczkach. Najliczniej rozwielitki występują w okresie letnim. Poławia się je za pomocą osadzonej na długim kiju siatki z gazy młyńskiej lub starej pończochy  stilonowej. Wyłowione należy umieścić w naczyniu z wodą, nie zagęszczając zbytnio, gdyż wtedy znaczna ich część ginie. W tym samym naczyniu przewozi się je do domu. W mieszkaniu przechowuje się je żywe w dużym naczyniu szklanym, emaliowanym lub plastikowym.

Naczynie musi być ustawione w chłodnym miejscu i wskazane jest delikatne napowietrzanie wody.  Nie powinno się przechowywać żywych rozwielitek dłużej niż do następnego dnia, gdyż zbyt wiele z nich ginie. Przed karmieniem ryb rozwielitkami przepłukujemy delikatnie pod bieżącą wodą na siatce do pokarmu. Nie karmimy ryb rozwielitkami, które opadły na dno naczynia i nie przejawiają oznak życia. Rozwielitki można również zamrozić (oczywiście bez wody) i przechowywać w zamrażarce lub zamrażalniku lodówki. W razie potrzeby rozmraża się porcję takiego pokarmu i karmi nim ryby. Znane są również sposoby hodowli rozwielitek, które mogą być szczególnie przydatne osobom mieszkającym w domu z ogródkiem. Hodowlę prowadzi się w zbiorniku zrobionym ze starej beczki drewnianej lub plastikowej (lub innego, podobnego naczynia), albo w płytkim, niewielkim stawku bez ryb. Zbiornik do hodowli nie powinien być metalowy, lub też stwarzać niebezpieczeństwo skażenia, wody. Szczególną uwagę należy zwrócić używając plastikowych beczek, które były przedtem stosowane jako opakowanie.
Do wody wypełniającej zbiornik lub stawek dodaje się nieco
starego nawozu krowiego, owczego lub ptasiego (mniej więcej garść na 50 l wody). Po dwóch tygodniach trzeba dodać łyżeczkę drożdży rozmieszanych uprzednio w niewielkiej ilości wody. Do tak przygotowanego podłoża wpuszcza się rozwielitki. W przypadku używania zbiornika nie powinien on stać w silnie nasłonecznionym miejscu. Rozwielitki rozmnażaj się szybko żywiąc się drożdżami oraz pierwotniakami i glonami, które rozwijają się masowo w wodzie. Co tydzień należy dodawać nieco drożdży, a raz w miesiącu garść nawozu na 200 l. wody. Rozwielitki tak odławiamy, aby zawsze był utrzymany ich stały stan ilościowy. Zarówno zbytnie ich rozmnożenie, jak i zbyt intensywne odławianie jest niekorzystne. Hodowlę można prowadzić od wiosny do późnej jesieni, a jeżeli zbiornik jest zabezpieczony przed chłodem to przez cały rok.




Corocznie należy jednak odnawiać. W literaturze opisywane są niekiedy inne, bardziej skomplikowane metody hodowli różnych wioślarek. W praktyce są one jednak zbyt pracochłonne dla celów akwarystycznych, a również i zawodne.

Zresztą również metoda przedstawiona powyżej jest tylko pozornie łatwa i niezawodna, a jej powodzenie zależy nieraz od trudno uchwytnych czynników.