Akwarystyka Pokarm Pył

Pokarmy dla ryb akwariowych:
Pył - jest to zwyczajowo stosowana w akwarystyce nazwa dla najdrobniejszego planktonu łowionego w zbiornikach wodnych. Plankton ten nie jest jednolity, składa się z reguły z organizmów o różnej wielkości i  przynależności systematycznej. Duże usługi w rozpoznawaniu składników pyłu oddaje mikroskop powiększający 100 do 150 razy, a w razie jego braku pomocną też jest silniejsza lupa. Poszczególne grupy organizmów rozróżnia się po sposobach ich poruszania się, co możemy obserwować, gdy umieścimy "pył" w słoiku z czystą wodą.

"Pył" jest podstawowym pokarmem w pierwszym okresie wychowu narybku, szczególnie przy większej jego liczbie. Sam w sobie jest dostatecznie pożywny i urozmaicony. Można na nim wychować narybek praktycznie wszystkich ryb akwariowych, zmieniając tylko odpowiednio jego jakość (zwłaszcza wielkość tworzących go organizmów) w miarę wzrostu rybek. Jedynie gatunki częściowo roślinożerne wymagają w czasie wychowu dodatku pokarmów roślinnych. Technika łowienia "pył" jest nieco inna niż łowienia dorosłych rozwielitek lub oczlików. Obieramy sobie miejsce nad stawem lub
innym zbiornikiem wodnym, dostatecznie głębokie aby nie powodować wzbijania się mułu z dna, nabieramy wodę do siatki i unosimy ponad  powierzchnie stawu do 2/3 długości, pozwalając wodzie spłynąć. Czynność te powtarzamy wielokrotnie. Po pewnym czasie zauważymy, że woda spływa coraz wolniej. "Pył" osiada więc na siatce. Unosimy wówczas siatkę i lekko nią poruszając powodujemy spłynięcie wody. Wody nie usuwamy do końca. Razem z pokarmem wlewam j do dużego szklanego, plastikowego lub emaliowanego naczynia, w którym wypłukujemy także siatkę. Dobrze jest wykonać próbny odłów niewielkiej ilości "pyłu" do szklanego słoika z czystą
wodą, w którym można wyraźnie zobaczyć jakie tworzą go organizmy. Złowiony "pył" przenosimy lub przewozimy do domu w naczyniu, które całkowicie wypełniamy wodą przed zamknięciem, aby uniknąć szkodliwego falowania. W domu należy go przelać do obszernych naczyń z odstałą wodą i przechowywać podobnie jak żywe rozwielitki lub oczliki. "Pył" można także przechować żywy do następnego dnia w słoju w lodówce w temperaturze +4 do +6 C, przy czym możliwe jest większe jego zagęszczenie, niż w naczyniach bez chłodzenia. W razie potrzeby "pył" sortujemy na siatkach o określonej wielkości oczek. Powoduje to jednak straty.
Siatka, którą poławiamy "pył" powinna być zrobiona z odpowiedniej tkaniny (wielkość oczek) i mieć właściwy kształt. Tkaninę osadzamy na pierścieniu metalowym o średnicy około 20 - 30 cm, umocowanym na długim kiju. Głębokość siatki powinna wynosić około 50 cm, zwężać się stopniowo w dół do średnicy około 8 cm. Ważną rzeczą jest, aby była starannie wykonana: bez węzłów, grubych szwów i załamań, tak by można ja było dokładnie wypłukać
lub wyprać, a "pył" spływa w dół do jej końca równomiernie. Najlepszym materiałem do jej wykonania jest gaza młyńska o wielkości oczek  około  100um. Ponieważ jest ona trudna do  uzyskania akwaryści w naszym kraju wykonują zwykle siatki do połowu "pyłu" z gęstego batystu, stilonu lub nylonu. Gęsty materiał, nadający się do połowu "pyłu", oglądany przez lupę o powiedzeniu 10-12 razy nie posiada prawie prześwitu miedzy włóknami - obserwuje się jedynie jaśniejsze i ciemniejsze miejsca.

Przydatnymi jako pokarm dla ryb, a stosunkowo najczęściej spotykanymi składnikami "pyłu" są:
-  pierwotniaki są to drobne, jednokomórkowe organizmy.
Ich wielkość wynosi  przeważnie 0.1 - 0.3 mm, tylko  nieliczne są większe. Gołym okiem są prawie niewidoczne w słoiku z wodą. Poruszają się dość jednostajnym ruchem. Stanowią pokarm dla najdrobniejszego narybku w pierwszych dniach jego życia wrotki - Drobne, dość zróżnicowane pod względem zewnętrznego kształtu zwierzęta. Ich cechą charakterystyczną jest tzw. aparat wrotny. Jest to słabo oddzielony od tułowia krążek,
którego brzeg otoczony jest wieńcem złożonym z długich rzęsek, drugi wieniec, o krótszych i delikatniejszych rzęskach, umieszczony jest pośrodku krążka. Ponieważ rzęski obydwu wieńców poruszają się w przeciwnych kierunkach, przy obserwacji odnosi się wrażenie poruszających się w dwie różne strony kół. Wrotki najczęściej mają długość od 0.1 do 0.5 mm. W naczyniu z czystą wodą poruszają się wolno i równomiernie, gromadząc się przy najsilniej oświetlonej ściance. Stanowią doskonały pokarm da narybku większości ryb akwariowych w pierwszym okresie życia.